martes 7 de julio de 2009

Atardeceres

Proximamente ampliare las fotos.. estes son los que hay hasta hoy:

lunes 4 de mayo de 2009

Atlantic challenge 09



Fantastico el espectaculo ayer en Vigo.
Salida de la "Atlantic Challenge 09, regata de grandes veleros que curzará el atlantico en varias etapas en ida y vuelta.

Una pena que solo estuviese un gran velero, un clase 'A'.
Todos los que estaban eran bellezas de los mares, cada cual en su estilo, pero ninguno comparable al gigante ruso "Kruzenshtern", uno de los ultimos clippers aun en activo y el segundo barco de vela mas grande del mundo.

Eché de menos a todos los otros clase 'A' que estuvieron presentes hace unos años, en el 98, cuando tuvo lugar la parada de la Cutty Shark.
En aquel entonces si que se vieron varios grandes veleros.
Si visitais la web de estos gigantes podreis ver a lo que me refiero.
http://www.tallshipsraces.com/Vessels/Vessels_All_Header.asp

Aún así, el espectaculo valío la pena, y las dos horas al sol en el muelle de trasatlanticos de Vigo quedarán siempre en mis recuerdos.


"A veces, mas vale una imagen que mil..."
pues os dejo con miles de palabras

sábado 31 de enero de 2009

Aquellos lugares 'soñados'

Siendo hijo de marinero de altura, siempre me gusto pensar o soñar
¿Como será donde esta mi padre ahora?.
Mi mente de niño imaginaba lugares de lo mas exoticos y salvajes.
Algunos de ellos se acercan bastante a lo que yo creia...
Hoy, gracias a la red puedo 'verlos'

Puedo ver como era aquel lugar frio de Canada donde solo iban cuando había temporal, una reparacion o un herido... Y donde mi padre estuvo unas semanas en el hospital, quemado..



Puedo 'ver' como era aquella isla francesa frente a las costas de terranova, donde se iba a por viveres, algo de descanso.. y tambien por refugio y ayuda.


Tambien donde mas recientemente acabó su navegacion antes de retirarse..
Esa isla en las antipodas al sur de australia.. poco que decir de ella, salvo que los recuerdos aun estan colgados en mi salon.



Porque otros lugares si los he visto y vivido. Unos solo y otros con su compañia.
De alguno de ellos solo puedo decir que tengo un buen recuerdo.. Pues un buen puerto siempre deja buen recuerdo, sobre todo tras un temporal o tres meses sin salir del barco..

Tromso.. hasta me parecio calido. Agradable. Y sobre todo, increible la gente. Pocos días alli. Varias veces, pero siempre me encontraba con algo nuevo que me agradaba.
Puede ser por es que venía de estar unos meses algo mas al norte..
en SVALBARD.
Isla de Osos, Spitzbergen.. que dos lugares con un mismo nombre.

SVALBARD
AMOR.. ODIO...
las dos caras de una misma moneda.
Si estas por obligacion, la llegas a odiar.
pero me gustaría volver al norte alguna vez.. pues me enamoré de sus paisajes y de su belleza salvaje.




Donde seguro que mi padre no vuelve es a tierras mexicanas...
"Dos tiros pendejo!" Así lo despidieron la ultima vez.. como para querer volver!
Yo no tengo ese problema.. creo.. así que queda apuntado!


Algun día volveré..
Algun día os visitaré.

sábado 17 de enero de 2009

CFS3 es una diversion!

Hacía tiempo que no me lo pasaba pipa con un simulador.
Es divertido jugar solo.
Pero si metes a 8 colegas en una partida en red..
Menudo cashondeo.
Joshe, Gracias por pasarme este simulador!!
Antiguo.. pero maton!

viernes 2 de enero de 2009

Gaza

Sobran las palabras

sábado 30 de agosto de 2008


La despedida del sol


A tarde-noite de onte, día 29 de agosto será para non olvidar.

Xa pola mañá caira algún que
outro chubasco, con algun que outro raio. No barbanza a cousa foi seria, pos
alcanzaron a catro mariscadoras.


Pero tras un día de intenso bochorno, o mellor / peor estaba por chegar.


el frenteCamiño a casa dende o traballo, e tras unha parada, chamoume a atanción o ceo
sobre Pontevedra, e como sempre.. puxenme a disparar instantaneas.

Primeiro, o que viña dende o sureste, por encima de pontevedra.

Uns nubarróns negros.. moi moi negros, ainda que cun aspecto moi suave.. case lisos.

La nube de granizoMentres se acercaban e os fotografiaba.. un son de fondo ia aumentando de volume.

Non sei como describilo.

Empezaronse a escoitar relinchos de cabalos no monte..

E o meu lado..

caeu un ovo branco do ceo.

Granizo.. Foi miralo e decir.. CORRE!

O ruido que estivera escoitando era o producido por semellantes pedras o caer
atravesando ramas e vexetación.

Grazas a que me dou tempo a chegar donde agocharme.. porque algún coche
sufreu as pedradas.


CONTINUARÁ ...

jueves 28 de agosto de 2008

Nos Xogos Olímpicos

Os xogos olimpicos remataron.
Tras duas semanas de competición, a min servironme para algo.

Ahora sei que mais vale divertirse entrenando.. que matarse a entrenar: Bolt e o meu novo Heroe.

Ahora sei que a NBA son medalla de ouro..
pero nos DE PLATINO!

Sei que hay que ser deportivo.. e non tomala cos arbitros. eE moit menos.. a patadas.

Ahora sei donde queda aquela..
" Aldea no noroeste, poblada por galos con unha poción maxica que os fai invencibles"..


Bueno tanto como invencibles non..Pero casi.

Por que se os veciños de Canghas do Morraso competisen como pais..
( Non o direi moi alto por se teñen a idea de independizarse) serían o pais nº 42 do medalleiro con..
1 de ORO
2 de PLATA
e 3 diplomas olimpicos.
Case nada.

Estarían por encima de ..

  • Bulgaria
  • Belgica
  • Portugal ( veciños.. unamonos!)
  • India (onde se demostra que mais vale calidade que cantidade )
  • Suecia
  • Croacia ( BEN.. ¡vendidos!)
  • Grecia
  • ...
Bueno, paro..
Habría 40 paises por detrás no medalleiro.
Paises que sí teñen polo menos unha medalla de bronze. Porque tamen hai un monton que no aparecen ni en él por non acadar nin iso.

O Ultimo que aprendin dos xogos e que para gañar hai que poñerlle a ALMA e un par de collóns (os ovarios tamen me valen). Dalo TODO. Solo dandoo todo un pode estar orgulloso e unha medalla de prata pode saber a ouro.
Como exemplo CAL.
Iso foi vaciarse. O demais contos.

E co conto remato.
Porque a aldea do noroeste era invencible.
Invencible grazas a sua pocion maxica.
Nos xa sabemos cal é pero...

¡Por Diós!!!
¡¡ Que alguén lle diga os entrenadores que na receita da queimada usase aguardente galega!!!
¡¡¡Non vale aguardente chinés, ainda que traia bichos dentro.. ou por iso!!!!

lunes 11 de agosto de 2008

Castillos en Lapaman

Castillos en Lapaman
Castillos en Lapaman, originalmente cargada por triart3d.


Facía tempo que non revisaba o Blog.
Aprobeitando que o tempo no acompaña.. e que estou na casa de descanso.. Irei colocando algunha cousiña.






O día non era moi bo.. pero a oportunidade sí.
Marea Baixando. non moitas olas..
E o bo que ten a "molesta" area fina de Lapamán.
QUe a area sexa moi fina permite correr, sen afundirte..
Permite andar, sen acabar esgotado..
E, tamen.. facer castelos de area, cousa case imposible se a area e moi gorda.

Como dixen o día non era moi bó. Estaba gris,con algun raio de sol de vez en cando. A praia non estaba abarrotada.. e a marea, baixando, o qu da tempo para poder facer castelos.
O mestre constructor de Lapaman regalounos outra obra de arte efimera.
Esta vez, sobre unha das rochas da praia.
¿ Será o castelo do Rei Percebe?








Deixovos mais imaxes.
CASTELOS NA AREA

viernes 20 de junio de 2008

Gaviota con leucismo (o falsa albina)

Gaviota con leucismo  (o falsa albina) la gaviota en cuestion padece leucismo, falta de pigmentacion en el plumaje, de ahí que sea absolutamente blanca. No es Albina, pues mantiene el color en los ojos.
Gaviota con leucismo - original 5- (leucistic seagull), originalmente cargada por triart3d.

Tras varias informaciones procedentes de varios ornitologos, puedo decir que nuestra amiga la blanca.. padece de leucismo.
Leucismo: falta de pigmentacion en el plumaje.
De ahí que sea absolutamente blanca (algo raro, pues normalmente tienen algunas plumas coloreadas/pigmentadas)
No es Albina, pues mantiene el color en los ojos y las patas.
- como apuntou o ghaiteiro de Lapaman-
mas fotos de la misma en
http://www.flickr.com/photos/triart3d/sets/72157605362558541/

domingo 1 de junio de 2008

Gaviota albina

La estrella de la semana.
Una gaviota albina - salvo que alguien me diga lo contrario -

Ayer me fui de "taxista", como suelo tener costumbre desde que tendo "sacafotos", la llevo en el coche.

Mientras buscaba un sitio para comprar tabaco, veo esta cosa bonita ( no me gustan las gaviotas, aviso).

Iluminada por un rayo de sol, su blancura parecía sacada de un anuncio de detergente.. ¿ La pasarían por lejía cuando el Prestige?

En fin. Tras varios dias de lluvia y nubes, encontrarse algo así, al sol.. da gusto.