Atardeceres
Proximamente ampliare las fotos.. estes son los que hay hasta hoy:
Este é un lugar para deixar a miña ollada persoal
Proximamente ampliare las fotos.. estes son los que hay hasta hoy:
Por El Abuelo a las 16:56

Fantastico el espectaculo ayer en Vigo.
Salida de la "Atlantic Challenge 09, regata de grandes veleros que curzará el atlantico en varias etapas en ida y vuelta.
Una pena que solo estuviese un gran velero, un clase 'A'.
Todos los que estaban eran bellezas de los mares, cada cual en su estilo, pero ninguno comparable al gigante ruso "Kruzenshtern", uno de los ultimos clippers aun en activo y el segundo barco de vela mas grande del mundo.
Eché de menos a todos los otros clase 'A' que estuvieron presentes hace unos años, en el 98, cuando tuvo lugar la parada de la Cutty Shark.
En aquel entonces si que se vieron varios grandes veleros.
Si visitais la web de estos gigantes podreis ver a lo que me refiero.
http://www.tallshipsraces.com/Vessels/Vessels_All_Header.asp
Aún así, el espectaculo valío la pena, y las dos horas al sol en el muelle de trasatlanticos de Vigo quedarán siempre en mis recuerdos.
"A veces, mas vale una imagen que mil..."
pues os dejo con miles de palabras
Por El Abuelo a las 15:32
Siendo hijo de marinero de altura, siempre me gusto pensar o soñar
¿Como será donde esta mi padre ahora?.
Mi mente de niño imaginaba lugares de lo mas exoticos y salvajes.
Algunos de ellos se acercan bastante a lo que yo creia...
Hoy, gracias a la red puedo 'verlos'
Puedo ver como era aquel lugar frio de Canada donde solo iban cuando había temporal, una reparacion o un herido... Y donde mi padre estuvo unas semanas en el hospital, quemado..
Puedo 'ver' como era aquella isla francesa frente a las costas de terranova, donde se iba a por viveres, algo de descanso.. y tambien por refugio y ayuda.
Tambien donde mas recientemente acabó su navegacion antes de retirarse..
Esa isla en las antipodas al sur de australia.. poco que decir de ella, salvo que los recuerdos aun estan colgados en mi salon.
Porque otros lugares si los he visto y vivido. Unos solo y otros con su compañia.
De alguno de ellos solo puedo decir que tengo un buen recuerdo.. Pues un buen puerto siempre deja buen recuerdo, sobre todo tras un temporal o tres meses sin salir del barco..
Tromso.. hasta me parecio calido. Agradable. Y sobre todo, increible la gente. Pocos días alli. Varias veces, pero siempre me encontraba con algo nuevo que me agradaba.
Puede ser por es que venía de estar unos meses algo mas al norte..
en SVALBARD.
Isla de Osos, Spitzbergen.. que dos lugares con un mismo nombre.
SVALBARD
AMOR.. ODIO...
las dos caras de una misma moneda.
Si estas por obligacion, la llegas a odiar.
pero me gustaría volver al norte alguna vez.. pues me enamoré de sus paisajes y de su belleza salvaje.
Donde seguro que mi padre no vuelve es a tierras mexicanas...
"Dos tiros pendejo!" Así lo despidieron la ultima vez.. como para querer volver!
Yo no tengo ese problema.. creo.. así que queda apuntado!
Algun día volveré..
Algun día os visitaré.
Por El Abuelo a las 00:31 Etiquetas: Saint John's, Saint Pierrre et Miquelon, Spitzbergen, Svalbard, Tasmania, Veracruz
Hacía tiempo que no me lo pasaba pipa con un simulador.
Es divertido jugar solo.
Pero si metes a 8 colegas en una partida en red..
Menudo cashondeo.
Joshe, Gracias por pasarme este simulador!!
Antiguo.. pero maton!
Por El Abuelo a las 02:33

A tarde-noite de onte, día 29 de agosto será para non olvidar.
Xa pola mañá caira algún que
outro chubasco, con algun que outro raio. No barbanza a cousa foi seria, pos
alcanzaron a catro mariscadoras.
Pero tras un día de intenso bochorno, o mellor / peor estaba por chegar.
Camiño a casa dende o traballo, e tras unha parada, chamoume a atanción o ceo
sobre Pontevedra, e como sempre.. puxenme a disparar instantaneas.
Primeiro, o que viña dende o sureste, por encima de pontevedra.
Uns nubarróns negros.. moi moi negros, ainda que cun aspecto moi suave.. case lisos.
Mentres se acercaban e os fotografiaba.. un son de fondo ia aumentando de volume.
Non sei como describilo.
Empezaronse a escoitar relinchos de cabalos no monte..
E o meu lado..
caeu un ovo branco do ceo.
Foi miralo e decir.. CORRE!O ruido que estivera escoitando era o producido por semellantes pedras o caer
atravesando ramas e vexetación.
Grazas a que me dou tempo a chegar donde agocharme.. porque algún coche
sufreu as pedradas.
CONTINUARÁ ...
Por El Abuelo a las 13:31
Os xogos olimpicos remataron.
Tras duas semanas de competición, a min servironme para algo.
Ahora sei que mais vale divertirse entrenando.. que matarse a entrenar: Bolt e o meu novo Heroe.
Ahora sei que a NBA son medalla de ouro..
pero nos DE PLATINO!
Sei que hay que ser deportivo.. e non tomala cos arbitros. eE moit menos.. a patadas.
Ahora sei donde queda aquela..
" Aldea no noroeste, poblada por galos con unha poción maxica que os fai invencibles"..
Bueno tanto como invencibles non..Pero casi.
Por que se os veciños de Canghas do Morraso competisen como pais..
( Non o direi moi alto por se teñen a idea de independizarse) serían o pais nº 42 do medalleiro con..
1 de ORO
2 de PLATA
e 3 diplomas olimpicos.
Case nada.
Estarían por encima de ..
O Ultimo que aprendin dos xogos e que para gañar hai que poñerlle a ALMA e un par de collóns (os ovarios tamen me valen). Dalo TODO. Solo dandoo todo un pode estar orgulloso e unha medalla de prata pode saber a ouro.Por El Abuelo a las 23:35
O día non era moi bo.. pero a oportunidade sí. O mestre constructor de Lapaman regalounos outra obra de arte efimera. Esta vez, sobre unha das rochas da praia. ¿ Será o castelo do Rei Percebe?
|
la gaviota en cuestion padece leucismo, falta de pigmentacion en el plumaje, de ahí que sea absolutamente blanca. No es Albina, pues mantiene el color en los ojos.Tras varias informaciones procedentes de varios ornitologos, puedo decir que nuestra amiga la blanca.. padece de leucismo.
Leucismo: falta de pigmentacion en el plumaje.
De ahí que sea absolutamente blanca (algo raro, pues normalmente tienen algunas plumas coloreadas/pigmentadas)
No es Albina, pues mantiene el color en los ojos y las patas.
- como apuntou o ghaiteiro de Lapaman-
mas fotos de la misma en
http://www.flickr.com/photos/triart3d/sets/72157605362558541/
Por El Abuelo a las 22:19
La estrella de la semana.
Una gaviota albina - salvo que alguien me diga lo contrario -
Ayer me fui de "taxista", como suelo tener costumbre desde que tendo "sacafotos", la llevo en el coche.
Mientras buscaba un sitio para comprar tabaco, veo esta cosa bonita ( no me gustan las gaviotas, aviso).
Iluminada por un rayo de sol, su blancura parecía sacada de un anuncio de detergente.. ¿ La pasarían por lejía cuando el Prestige?
En fin. Tras varios dias de lluvia y nubes, encontrarse algo así, al sol.. da gusto.